ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΤΙΑ KAI ΔΙΑΒΑΣΤΕ TO ON LINE! LINK - https://www.urantia.org/el/toy-vivlioy-tis-oyrantia/diavaste-vivlio-tis-oyrantia-online

^{(1225.1)112:0.1} Οι εξελικτικοί πλανήτες (όπως η Γη μας που το κοσμικό της Όνομα είναι Ουράντια) είναι οι σφαίρες της ανθρώπινης καταγωγής, οι αρχικοί κόσμοι της ανελικτικής ανθρώπινης διαδρομής. Η Ουράντια είναι το σημείο εκκίνησής σας. Εδώ εσείς και ο θείος Προσαρμοστής της Σκέψης σας ενώνεστε σε μια προσωρινή ένωση. (ο θείος Προσαρμοστής της Σκέψης μας είναι ένα κλάσμα του Θεού που είναι ο Νους μας, έχουμε δηλαδή σαν Οντότητες Θεϊκό Νου).  

Σας έχει δοθεί το χάρισμα ενός τέλειου οδηγού. Γι’ αυτό, αν τρέξετε αληθινά την κούρσα του χρόνου και κερδίσετε τον τελικό στόχο της πίστης, το έπαθλο των αιώνων θα γίνει δικό σας. Θα ενωθείτε για πάντα με τον Προσαρμοστή που κατοικεί εντός σας. Τότε θα αρχίσει η πραγματική σας ζωή, η ανελισσόμενη ζωή, της οποίας η παρούσα, θνητή κατάστασή σας δεν είναι παρά ο προθάλαμος. Τότε θα αρχίσει η εξυψωμένη και προοδευτική αποστολή σας, ως τελικιστές, στην αιωνιότητα, που απλώνεται εμπρός σας. Και καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών τωνδιαδοχικών αιώνων και επιπέδων της εξελικτικής ανάπτυξης, υπάρχει ένα μέρος σας που παραμένει απόλυτα αμετάβλητο και τούτο είναι η προσωπικότητα – η μονιμότητα μέσα στην αλλαγή. (ο Θεός είναι προσωπικότητα και εμείς είμαστε μία προσωπικότητα η ίδια σε όλες τις ζωές και θα είμαστε η ίδια μέχρι το τέλος δηλαδή την φώτισή μας και Ανάληψή μας).

^{(1225.2)112:0.2} Ενώ θα ήταν υπεροπτικό το να επιχειρήσουμε τον προσδιορισμό της προσωπικότητας, μπορεί να φανεί χρήσιμο το να αναφέρουμε και πάλι ορισμένα από τα πράγματα που είναι γνωστά για την προσωπικότητα:

^{(1225.3)112:0.3} 1. Η προσωπικότητα είναι το χαρακτηριστικό εκείνο μέσα στην πραγματικότητα, το οποίο πληρούται από τον ίδιο τον Πατέρα του Σύμπαντος, ή τον Συνδεδεμένο Δρώντα, που λειτουργεί εκ μέρους του Πατέρα.

^{(1225.4)112:0.4} 2. Μπορεί να πληρωθεί σε οποιοδήποτε ζωντανό, ενεργειακό σύστημα, το οποίο περικλείει διάνοια, ή πνεύμα.

^{(1225.5)112:0.5} 3. Δεν είναι εντελώς υποκείμενη στους περιορισμούς της κληρονομικότητας. Είναι, σχετικά, δημιουργική, ή συνδημιουργική.

^{(1225.6)112:0.6} 4. Όταν πληρούται σε εξελικτικά, υλικά πλάσματα, κάνει το πνεύμα να προσπαθεί να κατακτήσει την ενέργεια-ύλη με τη μεσολάβηση της διάνοιας.

^{(1225.7)112:0.7} 5. Η προσωπικότητα, όταν στερείται ταυτότητας, μπορεί να ενωθεί με την ταυτότητα οποιουδήποτε ζώντος ενεργειακού συστήματος.

^{(1225.8)112:0.8} 6. Παρουσιάζει μόνο ποιοτική ανταπόκριση στο κύκλωμα προσωπικότητας, σε αντιδιαστολή προς τις τρεις ενέργειες, οι οποίες εμφανίζουν τόσο ποιοτική, όσο και ποσοτική ανταπόκριση στη βαρύτητα.

^{(1225.9)112:0.9} 7. Η προσωπικότητα είναι αναλλοίωτη μέσα στις αλλαγές

^{(1225.10)112:0.10} 8. Μπορεί να γίνει δώρο προς το Θεό – η αφοσίωση της ελεύθερης βούλησης να πράττει το θέλημα του Θεού.

^{(1225.11)112:0.11} 9. Χαρακτηρίζεται από ηθικότητα – επίγνωση της σχετικότητας της συνάφειας με άλλα άτομα. Διακρίνει τα επίπεδα συμπεριφοράς και επιλεκτικά τα ξεχωρίζει.

^{(1225.12)112:0.12} 10. Η προσωπικότητα είναι μοναδική, απόλυτα μοναδική. Είναι μοναδική στο χρόνο και το διάστημα. Είναι μοναδική στην αιωνιότητα και στον Παράδεισο. Είναι μοναδική όταν χαρίζεται – δεν υπάρχουν αντίγραφα. Είναι μοναδική σε κάθε στιγμή της ύπαρξης. Είναι μοναδική σε σχέση με τον Θεό – εκείνος τρέφει ιδιαίτερο σεβασμό προς τα άτομα, αλλά δεν τα συνενώνει, διότι δεν μπορούν να συνενωθούν - συνεργάζονται αλλά δεν συνενώνονται.

^{(1226.1)112:0.13} 11. Η προσωπικότητα αντιδρά άμεσα στην παρουσία άλλων προσωπικοτήτων

^{(1226.2)112:0.14} 12. Είναι μια ιδιότητα που μπορεί να προστεθεί στο πνεύμα, καταδεικνύοντας, έτσι, την πρωτοκαθεδρία του Πατέρα προς τον Υιό. (Η διάνοια δεν πρέπει να προστίθεται στο πνεύμα.)

^{(1226.3)112:0.15} 13. Η προσωπικότητα μπορεί να επιζήσει του υλικού θανάτου ταυτιζόμενη με την διασωζόμενη ψυχή. Ο Προσαρμοστής και η προσωπικότητα είναι αναλλοίωτοι. Η σχέση μεταξύ τους (στην ψυχή) δεν είναι άλλο παρά αλλαγή, συνεχής εξέλιξη. Και αν η αλλαγή αυτή (η εξέλιξη) παύσει να υπάρχει, τότε και η ψυχή θα παύσει να υπάρχει.

^{(1226.4)112:0.16} 14. Η προσωπικότητα έχει, με τρόπο μοναδικό, συναίσθηση του χρόνου και τούτο είναι κάτι διαφορετικό από την αντίληψη του χρόνου που διαθέτει η διάνοια, ή το πνεύμα.

1. ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

^{226.5)112:1.1}Η προσωπικότητα πληρούται από τον Πατέρα του Σύμπαντος επί των πλασμάτων του ως μία δυνητικά αιώνια ιδιότητα. Ένα τέτοιο θείο δώρο έχει προορισμό να λειτουργεί σε πολλά επίπεδα και σε διαδοχικές συμπαντικές καταστάσεις, που κυμαίνονται από το ταπεινό πεπερασμένο ως το ανώτατο απολυτοειδές, ακόμη και ως τα όρια του απόλυτου. Έτσι η προσωπικότητα εμφανίζεται σε τρία κοσμικά επίπεδα, ή τρεις συμπαντικές φάσεις:

^{(1226.6)112:1.2} 1. Την κατάσταση της θέσης της. Η προσωπικότητα λειτουργεί εξ ίσου αποτελεσματικά στο τοπικό σύμπαν, στα υπερσύμπαντα και στο αιώνιο σύμπαν

^{(1226.7)112:1.3} 2. Την κατάσταση των εννοιών. Η προσωπικότητα δρα αποτελεσματικά στα επίπεδα του πεπερασμένου, του απολυτοειδούς, αγγίζοντας, ακόμη και το απόλυτο.

^{(1226.8)112:1.4} 3. Την κατάσταση των αξιών. Η προσωπικότητα μπορεί να πραγματωθεί εμπειρικά στους διαδοχικούς χώρους του υλικού, του μοροντιανού και του πνευματικού.

^{(1226.9)112:1.5} Η προσωπικότητα διαθέτει μια τελειοποιημένη κλίμακα κοσμικής διαστατικής παρουσίασης. Οι διαστάσεις της πεπερασμένης προσωπικότητας είναι τρεις και λειτουργούν, περίπου, ως εξής:

^{(1226.10)112:1.6} 1. Το μήκος αντιπροσωπεύει την κατεύθυνση και τη φύση της προόδου – την κίνηση μέσα στο διάστημα και σύμφωνα με το χρόνο – την εξέλιξη.

^{(1226.11)112:1.7} 2. Το κατακόρυφο βάθος περικλείει το δυναμικό και τις ιδιότητες του οργανισμού, τα ποικίλα επίπεδα αυτοπραγμάτωσης και το γενικό φαινόμενο της αντίδρασης στο περιβάλλον.

^{(1226.12)112:1.8} 3. Το εύρος περιλαμβάνει το χώρο συντονισμού, συνεργασίας και ατομικής οργάνωσης.

^{(1226.13)112:1.9} Ο τύπος της προσωπικότητας ο οποίος πληρούται επί των θνητών της Ουράντια έχει τη δυνατότητα των επτά διαστάσεων της αυτοέκφρασης, ή της ατομικής συναίσθησης. Τα διαστατικά αυτά φαινόμενα γίνονται αντιληπτά ως τρία στο πεπερασμένο επίπεδο, τρία στο απολυτοειδές επίπεδο και ένα στο επίπεδο του απόλυτου. Σε υπό-απόλυτα επίπεδα, η έβδομη αυτή διάσταση, ή διάσταση της ολικότητας μπορεί να βιωθεί ως το γεγονός της ύπαρξης της προσωπικότητας. Η υπέρτατη αυτή διάσταση αποτελεί ένα συνεργικό απόλυτο και, ενώ δεν είναι άπειρη, έχει από πλευράς διαστάσεων τη δυνατότητα να διεισδύει με τρόπο υπο-άπειρο στο απόλυτο.

^{(1226.14)112:1.10} Οι πεπερασμένες διαστάσεις της προσωπικότητας έχουν να κάνουν με το κοσμικό μήκος, βάθος και εύρος. Το μήκος δηλώνει την ιδέα. Το βάθος εκφράζει την αξία. Το εύρος περιλαμβάνει την ενόραση – την ικανότητα να βιώσει την αδιαφιλονίκητη συνείδηση της κοσμικής πραγματικότητας.

^{(1227.1)112:1.11} Στο μοροντιανό επίπεδο και οι τρεις αυτές πεπερασμένες διαστάσεις του υλικού επιπέδου επιτείνονται σε μεγάλο βαθμό, ενώ ορισμένες καινούργιες διαστατικές αξίες συνειδητοποιούνται. Όλες αυτές οι μεγεθυσμένες διαστατικές εμπειρίες του μοροντιανού επιπέδου ενώνονται, με τρόπο θαυμαστό, με την υπέρτατη διάσταση, ή διάσταση της προσωπικότητας, μέσω της επίδρασης της μοροντιανής σοφίας, καθώς, επίσης, δια της συνεισφοράς των μοροντιανών μαθηματικών.

^{(1227.2)112:1.12} Μεγάλο μέρος των προβλημάτων που αντιμετωπίζονται από τους θνητούς κατά την μελέτη της ανθρώπινης προσωπικότητας θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν το πεπερασμένο πλάσμα θυμόταν ότι τα διαστατικά επίπεδα και τα πνευματικά επίπεδα δεν είναι ισοδύναμα στην εμπειρική πραγμάτωση της προσωπικότητας.

^{(1227.3)112:1.13} Η ζωή είναι, πράγματι, μία διαδικασία η οποία λαμβάνει χώρα μεταξύ του οργανισμού (του εαυτού) και του περιβάλλοντός του. Η προσωπικότητα προσδίδει την αξία της ταυτότητας και της ιδέας της συνέχισης σ’ αυτή την οργανική-περιβαλλοντική σχέση. Είναι, λοιπόν, αποδεκτό ότι το φαινόμενο της αντίδρασης στο ερέθισμα δεν είναι μία απλή μηχανική διαδικασία, εφ’ όσον η προσωπικότητα λειτουργεί ως σταθερός όρος σ’ ολόκληρο το θέμα.¹ Αληθεύει πάντα ότι οι μηχανισμοί είναι από τη φύση τους παθητικοί. Οι οργανισμοί είναι εγγενώς ενεργητικοί.

^{(1227.4)112:1.14} Η υλική ζωή είναι μία διαδικασία που λαμβάνει χώρα όχι τόσο πολύ εντός του οργανισμού, όσο μεταξύ του οργανισμού και του περιβάλλοντος. Και κάθε τέτοια διαδικασία τείνει να δημιουργεί και να σταθεροποιεί οργανικά πρότυπα αντίδρασης σ’ ένα σχετικό περιβάλλον. Και όλα αυτά τα κατευθυντήρια πρότυπα ασκούν πολύ μεγάλη επίδραση στην επιλογή των στόχων.

^{(1227.5)112:1.15} Είναι δια της μεσολάβησης της διάνοιας που ο εαυτός και το περιβάλλον (η αντίδραση σ’ ένα ερέθισμα) εκφράζουν τη στάση ολόκληρης της προσωπικότητας.

^{(1227.6)112:1.16} Η προσωπικότητα δεν μπορεί να λειτουργήσει πάρα πολύ καλά σε απομόνωση. Ο άνθρωπος είναι από τη φύση του πλάσμα κοινωνικό. Κυριαρχείται από την έντονη επιθυμία να ανήκει κάπου. Είναι απολύτως αληθές ότι «Ου δύναται άνθρωπος ζήσεται μόνος.»

^{(1227.7)112:1.17} Η ιδέα, ωστόσο, της προσωπικότητας, ως της εννοίας του συνόλου των χαρακτηριστικών² του ζώντος και λειτουργούντος πλάσματος, σημαίνει πολλά περισσότερα από την συνένωση των σχέσεων. Δηλώνει την ενοποίηση όλων των συνιστωσών της πραγματικότητας, καθώς επίσης και το συντονισμό των σχέσεων. Οι σχέσεις υφίστανται μεταξύ δύο αντικειμένων, αλλά τρία, ή περισσότερα αντικείμενα σχηματίζουν ένα σύστημα και ένα τέτοιο σύστημα είναι πολύ περισσότερο από μια διευρυμένη, ή σύνθεση σχέση. Ο διαχωρισμός αυτός είναι ζωτικής σημασίας, διότι, σ’ ένα κοσμικό σύστημα, τα άτομα που το απαρτίζουν δεν συνδέονται μεταξύ τους ει μη μόνο δια της σχέσης τους προς το σύνολο, καθώς επίσης και δια της ατομικότητας του συνόλου.

^{(1227.8)112:1.18} Στον ανθρώπινο οργανισμό το σύνολο των μερών του συνιστά τον εαυτό – την ατομικότητα – αλλά μία τέτοια διαδικασία δεν έχει τίποτε να κάνει με την προσωπικότητα, η οποία είναι ο ενοποιητής όλων αυτών των συνιστωσών, όπως συνδέονται με τις κοσμικές πραγματικότητες.

^{(1227.9)112:1.19} Στις αθροίσεις τα μέρη προστίθενται. Στα συστήματα τα μέρη τακτοποιούνται. Τα συστήματα είναι σημαντικά εξ αιτίας της οργάνωσής τους – των αξιών που καθορίζονται από τη θέση των μερών.³ Σ’ ένα σωστό σύστημα, όλες οι συνιστώσες βρίσκονται σε κοσμική θέση. Σ’ ένα λανθασμένο σύστημα είτε κάτι λείπει, είτε βρίσκεται σε λάθος θέση – είναι διαταραγμένο. Στο ανθρώπινο σύστημα είναι η προσωπικότητα εκείνη που ενοποιεί όλες τις δραστηριότητες και με τη σειρά της προσδίδει τις ιδιότητες της ταυτότητας και της δημιουργικότητας.

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ ΟΥΡΑΝΤΙΑ KAI ΔΙΑΒΑΣΤΕ TO ON LINE! LINK - https://www.urantia.org/el/toy-vivlioy-tis-oyrantia/diavaste-vivlio-tis-oyrantia-online

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΤΟ ΚΟΣΜΙΚΟΝ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΓΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΥΡΑΝΤΙΑ. ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΗΣ ΓΗΣ ΟΝΟΜΑΖΟΝΤΑΙ ΟΥΡΑΝΤΙΑΝΟΙ! ΝΕΒΑΔΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΜΕ, ΟΥΒΕΡΣΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΥΠΕΣΥΜΠΑΝΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΗΚΕΙ ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΜΑΣ ΝΕΒΑΔΟΝ.