ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στο Βιβλίο της Ουράντια έχουμε ήδη δει ότι η πραγματικότητα δεν περιορίζεται στον υλικό κόσμο που αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας. Μας αποκαλύπτεται ένας Πατέρας άπειρης αγάπης, ένα σύμπαν οργανωμένο με σκοπό και τάξη, και ένας άνθρωπος μέσα στον οποίο κατοικεί η θεϊκή παρουσία, ο Ρυθμιστής της Σκέψης. Έχουμε κατανοήσει ότι η ζωή είναι εξελικτική, ότι η προσωπικότητα έχει αιώνια προοπτική και ότι ο θάνατος δεν αποτελεί το τέλος της ύπαρξης, αλλά μια μετάβαση.

Τώρα προχωρούμε βαθύτερα, σε ένα από τα πιο ουσιαστικά και παρηγορητικά κεφάλαια του βιβλίου: το Έγγραφο 48, που μας εισάγει στη Μορονιανή Ζωή, δηλαδή στο στάδιο εκείνο όπου ο άνθρωπος συνεχίζει την πορεία του πέρα από την υλική εμπειρία, χωρίς ακόμη να έχει γίνει καθαρά πνευματικό ον.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΛΗΨΗ – ΕΓΓΡΑΦΟ 48

Η Μορονιανή Ζωή – Έγγραφο 48 του Βιβλίου της Ουράντια

Πρόλογος

Φίλοι και φίλες, σήμερα θα μιλήσουμε για ένα από τα πιο σημαντικά και ταυτόχρονα λιγότερο γνωστά κεφάλαια του Βιβλίου της Ουράντια: το Έγγραφο 48, που μας παρουσιάζει τη μορονιανή ζωή, το στάδιο εκείνο όπου η ανθρώπινη προσωπικότητα συνεχίζει να ζει και να εξελίσσεται μετά τον φυσικό θάνατο.

«Η Αιώνια Νήσος του Παραδείσου»

Εγγράφο 11 –από Το Βιβλίο της Ουράντια:

Περίληψη

Το έγγραφο 11 περιγράφει τον Παράδεισο, την αιώνια και απόλυτη κεντρική Νήσο του σύμπαντος των συμπάντων — το γεωγραφικό, πνευματικό και ενεργειακό κέντρο της Δημιουργίας. Εκεί κατοικεί ο Συμπαντικός Πατέρας, ο Αιώνιος Υιός και το Άπειρο Πνεύμα, καθώς και οι θεϊκοί συντονιστές τους.

1. Η Θεία Κατοικία

Ο Παράδεισος αποτελεί τον τόπο κατοικίας της Θεότητας. Ο Πατέρας βρίσκεται πάντοτε στο κέντρο της ανώτερης επιφάνειας, περιβαλλόμενος από τον Υιό και το Πνεύμα. Όλες οι γραμμές βαρύτητας και προσωπικότητας του σύμπαντος συγκλίνουν σ’ αυτό το σημείο. Ο Θεός είναι πραγματικά και κυριολεκτικά παρών εκεί.

(«Το Κεντρικό και Θείο Σύμπαν») μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:

Γενική Επισκόπηση

Το κεντρικό και αιώνιο σύμπαν, γνωστό ως Χαβόνα, βρίσκεται στο απόλυτο κέντρο της δημιουργίας, περιβάλλοντας τη Νήσο του Παραδείσου, τον ακίνητο πυρήνα της θείας πραγματικότητας.
Η Χαβόνα αποτελεί τέλεια και αιώνια δημιουργία, όχι αποτέλεσμα εξέλιξης, αλλά το θεϊκό πρότυπο πάνω στο οποίο βασίζονται όλα τα εξελικτικά σύμπαντα του χρόνου και του χώρου.

1. Το Σύστημα Παραδείσου–Χαβόνα

• Η Χαβόνα αποτελείται από ένα δισεκατομμύριο πλανήτες σε επτά ομόκεντρα κυκλώματα γύρω από τον Παράδεισο.
• Κάθε κύκλωμα διοικείται από ένα από τα Επτά Πνεύματα των Κυκλωμάτων του Απείρου Πνεύματος.
• Η Χαβόνα περιβάλλεται από τεράστια σώματα σκοτεινής βαρύτητας, τα οποία εξισορροπούν τη βαρυτική σταθερότητα του σύμπαντος.
• Ο χρόνος μετριέται διαφορετικά· μία «ημέρα Παραδείσου–Χαβόνα» ισοδυναμεί με 1000 χρόνια της Ουράντια.

Οι ανθρώπινες σχέσεις δεν είναι τυχαίες. Δεν είναι απλώς συναντήσεις χαρακτήρων, ούτε αποτέλεσμα σύμπτωσης. Είναι βαθιά πνευματικές συμφωνίες ψυχών και ταυτόχρονα το πιο άμεσο πεδίο όπου η συνείδησή μας δοκιμάζεται στην πράξη.
Μέσα στις σχέσεις φαίνεται αν η αγάπη μας είναι λόγια ή βίωμα.

Στην εποχή που ζούμε, η ανθρωπότητα περνά μια μεγάλη μετάβαση. Μια μετάβαση σε ανώτερες συχνότητες συνείδησης. Σε αυτή τη μετάβαση, οι σχέσεις – και ιδιαίτερα η σχέση άνδρα και γυναίκας – καλούνται να θεραπευτούν.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

«Δεν μιλάω για την πίστη για να πείσω κανέναν.

Μιλάω γιατί είναι κάτι που κουβαλάω μέσα μου από παιδί.

Και γιατί βλέπω γύρω μου υπερβολή, σύγχυση, φανατισμό — και από τις δύο πλευρές.

Άλλοι φοβούνται στο όνομα του Θεού.
Άλλοι βρίζουν στο όνομα της «αφύπνισης».
Και τελικά, και οι δύο χάνουν την ουσία.

Αυτό δεν είναι κήρυγμα.
Είναι μια προσωπική κατάθεση ψυχής.

Τι είναι η Νέα Τάξη Πραγμάτων και πώς κυριάρχησε

Η Νέα Τάξη Πραγμάτων δεν είναι απλώς μια ομάδα ανθρώπων ή κυβερνήσεων. Είναι ένα παλιό ενεργειακό σύστημα εξουσίας, βασισμένο:

1. Φόβος – διαρκής απειλή, πόλεμος, ανασφάλεια
2. Έλεγχος – οικονομικός, πληροφοριακός, ψυχολογικός
3. Διαίρεση – έθνη, φυλές, θρησκείες, ιδεολογίες
4. Αποσύνδεση από την ψυχή – άνθρωπος χωρίς εσωτερική δύναμη

Αυτό το σύστημα λειτούργησε για αιώνες αθόρυβα, πίσω από θεσμούς, αγορές, στρατούς και “αναγκαίους” πολέμους. Δεν κυβερνούσε φανερά· καθοδηγούσε από το παρασκήνιο.

Για το ποιοι είμαστε, από πού ερχόμαστε και για όσα μέλλουν να γίνουν

Η ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ

Αγαπημένοι Εργάτες του Φωτός,

Σας καλώ σήμερα όχι απλώς να ακούσετε, αλλά να θυμηθείτε.
Γιατί αυτό που συμβαίνει αυτή την εποχή στη Γη δεν είναι τυχαίο.
Δεν είναι κρίση. Δεν είναι τιμωρία. Δεν είναι τέλος.Είναι μετάβαση.

Αυτή η ανώτερη επικοινωνία του Κρύων διαμέσου του Λη Κάρολ και με μετάφραση του Γιώργου Κυρίτση δόθηκε το 2018 στο Κολοράντο. Πρόκειται για μια πνευματική επικοινωνία που συνδυάζει ιδέες για την ανθρώπινη φύση, την εξέλιξη της συνείδησης, αρχαία ιστορία και το DNA — με έναν τρόπο που ο συγγραφέας/μεταφραστής την παρουσιάζει ως βαθιά και εσωτερική εμπειρία.

Στο μήνυμα αυτό ο Κρύων μιλά για το ποιοι είμαστε “πραγματικά” ως ανθρωπότητα, για αναθεωρήσεις στην ιστορία της δημιουργίας, και για το πώς η συνείδηση και ο πολιτισμός μας αναπτύσσονται σε νέες φάσεις.

Μια ενιαία πνευματική θεώρηση της αιώνιας ύπαρξης

Η μετενσάρκωση, όπως παρουσιάζεται μέσα από τα μηνύματα του Κρύων, δεν είναι ούτε μυστήριο που πρέπει να φοβόμαστε, ούτε τιμωρητικός μηχανισμός, ούτε τυχαία επανάληψη ζωών. Είναι ένα ιερό, ευφυές και βαθιά αγαπητικό σύστημα εξέλιξης της συνείδησης, στο οποίο η ανθρώπινη ψυχή συμμετέχει συνειδητά, ξανά και ξανά, για να βιώσει, να μάθει, να υπηρετήσει και να θυμηθεί ποια πραγματικά είναι.

Υπάρχουν στιγμές που η ανθρώπινη ψυχή νιώθει πως η πραγματικότητα είναι κάτι πολύ ευρύτερο από αυτό που τα μάτια της μπορούν να δουν. Είναι οι στιγμές που αναρωτιόμαστε: «Από πού έρχομαι; Γιατί βρίσκομαι εδώ; Ποιος είναι ο σκοπός της ύπαρξής μου;»

Εισαγωγή

Αγαπητοί φίλοι,
ζούμε σε μια εποχή βαθιάς αλλαγής. Πολλοί από εμάς αισθανόμαστε ότι κάτι νέο γεννιέται, αλλά ταυτόχρονα κάτι παλιό καταρρέει. Οι βεβαιότητες που γνωρίζαμε κλονίζονται, οι αξίες επαναπροσδιορίζονται και ο άνθρωπος καλείται να δει τον εαυτό του και τον κόσμο με νέα μάτια. Μέσα σε αυτή τη μεταβατική περίοδο, γεννιούνται ερωτήματα: Ποιοι είμαστε πραγματικά; Γιατί βρισκόμαστε εδώ; Ποιος είναι ο ρόλος μας σε αυτή τη μεγάλη αλλαγή που συντελείται;